Jezu, wiotki jak sarenka,
Śpiew mój przed Twą dłonią klęka.
Jezu, kruchy jak opłatek -
Tobie serce w łzy bogate.
Jezu, dziecka drżący ciałem -
Słodko głosić Twą pochwałę.

Z wołem, osłem, pasterzami
Klęczę-miłość brzmi słowami.
Poszum brzmi aniołów lotu,
Woń kadzidła, królów złoto.
Lśni Matczyny blask uśmiechu -
Śpiewu Jej przebrzmiewa echo.

Jak w kolędach dźwięczy strach
Głos miłości, nuta wiary.
Panie, widzom niepojęty,
Niewypowiedziany, Święty -
Ojcze świata i zaświata,
Władco, Sędzio, Zbawco, Boże -

Przyjmij głos, co z ust mych wzlata
W kolędowej brzmiąc pokorze.
Tyś nie wzgardził dziecka ciałem,
Ni tchem wołów, sierścią osła,
Tyś pastuchów przyjął chwałę,
Choć tak ludzko była prosta.

Nie wzgardziłeś ludzką mową
W ustach królów, w Matki dźwięku –
Dziecko kruche – wieczne Słowo,
Źdźbło płaczące – wieczne Piękno!
Nie gardź mną, gdy śpiewem klękam
I u stóp Twych serce złożę –
Jezu, wiotki jak sarenka,
Jezu, Dziecię – Jezu, Boże!