Chrystusa    Zbawiciela

Gdansk– Osowa

 

Kronika Parafialna

 

 

 

Kościół i plebania
parafii Chrystusa Zbawiciela
w roku 2000

 

 

Z historii parafii

  Już w latach 1976-78 grupa inicjatywna budowy kościoła w Osowej, złożona z mieszkańców osiedla Zrzeszenia OKRĘTOWIEC: - inż. Stanisława Kiborta i inż. Zygmunta Manderli oraz majstra Edmunda Felchnera, była w kontakcie z księdzem dziekanem Janem Minetem—proboszczem z Chwaszczyna oraz księdzem prałatem Józefem Bigusem - proboszczem z Matarni,, do których należały tereny Gdańska-Osowy, z Wysoką i Barniewicami.

Jesienią 1977 r. obaj proboszczowie, w trakcie pobytu w Osowej, uzgodnili z grupą inicjatywną wspólne wystąpienie do władz Gdańska o zezwolenie na budowę kościoła w Osowej, a grupa inicjatywna wystąpiła o informację o terenie dla kościoła w Osowej. Urząd Miejski w Gdańsku wskazał w 1978 r. lokalizację kościoła na terenie wysypiska śmieci Sopotu, obok obecnego wiaduktu nad obwodnicą tuż za torami przy przejeździe kolejowym przez ulicę Nowy Świat. Od decyzji o takiej lokalizacji złożono odwołanie i przedstawiono własną propozycję lokalizacji w centrum Osowy. Skierowano także pismo do Kurii w Pelplinie o przedłożenie nowej propozycji władzom. Po długim czasie Urząd Miejski w Gdańsku wskazał w 1979 r. kolejne lokalizacje Kościoła na linii dzielącej Osowę wzdłuż obecnej ulicy Pegaza.

Dzięki ofiarności Marii i Józefa Wandtke, którzy wyrazili zgodę na przekazanie swego prywatnego terenu pod budowę kościoła, wybrano spośród tych lokalizacji działkę, na której stoi teraz kościół. Warto wspomnieć, że ojciec ofiarodawcy, świętej pamięci Wojciech Wandtke, który został zamordowany w Piaśnicy podczas wojny, miał zamiar przed wojną wybudować na swoim gruncie kaplicę. W Osowej, liczącej wtedy około 500 mieszkańców, brak było środków na szybką budowę kaplicy i plany te przerwała wojna.