Nasza polska tradycja, nasze polskie kolędowanie w parafii p.w. Chrystusa Zbawiciela w ostatnią niedzielę przeżyło swoje apogeum. Podczas mszy św. zgromadzeni wierni mieli chwile zadumy i modlitewnego zamyślenia, gdy płynęły słowa i melodia kolęd śpiewanych przez chór, który jak zwykle zaprezentował się bardzo dobrze i z dużym wyczuciem oddawał treść śpiewnych utworów. Potem w dolnym kościele był realizowany program uprzednio zamieszczony na naszej stronie internetowej. Z wielką przyjemnością można stwierdzić, że wszyscy wykonawcy perfekcyjnie i z dużym zaangażowaniem śpiewali i grali.

Zespół „Effatha”, występując jako pierwszy, miał jakby najtrudniejsze zadanie, gdyż należało stworzyć odpowiednią atmosferę. Myślę, że to się świetnie udało, bo słuchacze w głębokiej ciszy i wielkim zaangażowaniem chłonęli słowa i muzykę. Dodatkowo „ Effatha” miała oprócz swoich fanów - słuchaczy z innych „konkurencyjnych” zespołów. Z repertuaru wykonanego na koncercie mnie osobiście najbardziej podobała się pastorałka „Uciekali, uciekali” ze słynnej „Kolędy nocki” napisanej do poezji Ernesta Brylla. Pozostałe kolędy: „ W żłobie leży”, „Gore gwiazda Jezusowi” oraz „Tryumfy Króla niebieskiego” zostały wykonane w bardzo ciekawym opracowaniu w charakterystycznym dla zespołu miłym brzmieniu.

Chór Orszulika, który już dobrze rozśpiewał się w czasie mszy świętej, wykonał trzy utwory, każdy inny w swoim rodzaju. „Preludium” Jana Sebastiana Bacha to pieśń bardzo radosna, wykonana w bardzo szybkim tempie i przez swoje „Gloria in excelsis Deo” wprowadziła zgromadzoną publiczność w dalszy podniosły nastrój. Kolejna kolęda „Jezusek czuwa” F. Nowowejskiego to przepiękna kołysanka, którą swą oryginalnością zachwyca. Kończą swój występ Chór Orszulika wykonał kolędę swojego patrona „Bijcie w kotły”. Była to doskonała próbka wartości kompozytorskich w utworach J.Orszulika. Także chór pokazał swoje możliwości warsztatowe, gdyż utwór wesoły, a później melancholiczny i w różnych tempach jest warsztatowo dość trudny. Był za to ciekawy i stanowił dobry finał występu chóralnego.

Rodzina Czepukojć wystąpiła w układzie wielopokoleniowym. Najpierw wystąpił senior rodu dr Łyczak /do rodziny przyłączył się także sąsiad/, który z wielkim talentem, zaangażowaniem i odpowiednią modulacją głosu zaśpiewał góralską pastorałkę „Oj maluśki, maluśki”. Śpiew w tej rodzinie to nie wszystko, grała tam wiolonczela, klarnet a później także i odpowiednie instrumenty perkusyjne. Było bardzo miło słuchać tego rodzinnego kolędowania i żal, że na tak wielką dzielnicę tylko jedna rodzina się odważyła wystąpić. Przypuszczam, że takich rodzin jest więcej, tylko trochę zabrakło innym odwagi, a może i czasu do uczestnictwa w tak fajnej, miłej imprezie. Brawo dla Rodziny Czepukojć.

Finałem „Spotkania z kolędą” był występ zespołu "Allegretto", który wypadł wyśmienicie. Zaskoczył wszystkich tym, że przyjął konwencję tego występu dosłownie jak to było w tradycji, a więc pojawili się prawdziwi kolędnicy, przebierańcy, którzy z uśmiechem i wielką radością wkroczyli na scenę tworząc naprawdę dobre widowisko. Ich przygotowanie to nie tylko stroje, to także doskonałe przygotowanie muzyczne, gdyż wszystkie kolędy były znane, ale ich aranżacja była ciekawa i bardzo interesująca i słuchało się z zaangażowaniem. Dla przypomnienia były to kolędy i pastorałki : „Hej w Dzień Narodzenia !”, „Gore Gwiazda”, „Oj Maluśki” oraz „Śpij mój maleńki”. Brawo „Allegretto”.

Kończąc te swoje wrażenia z tej imprezy nasuwa się uwaga, że „Spotkanie z kolędą” było imprezą Osowską, ba nawet był czas, że w niektórych latach nasze kolędowanie zawędrowało do sąsiedniej zaprzyjaźnionej parafii p.w. Św. Polikarpa, lecz niestety w tym roku żaden z tamtych zespołów się nie zgłosił, a szkoda. Równocześnie parafia Chrystusa Zbawiciela okazała się wyjątkową pod względem muzycznym, gdyż tak pięknego i zróżnicowanego koncertu kolęd w wykonaniu zespołów z jednej parafii można by szukać ze świecą. Druga uwaga, to fakt słabej reakcji naszych parafian na apele poszczególnych zespołów o nowych członków. Myślę jednak, że jest nadzieja na poprawę w tym temacie. Nadzieją tą są takie rodziny śpiewające jak chociażby Państwo Czepukojć. Również należy się zastanowić nad możliwością wzajemnego wspierania się zespołów poprzez zasilanie swą kadrą. Pan Feliks Najbar, w rozmowie jeszcze przed imprezą, stwierdził, że szkoda tych osób /dzieci i młodzieży/, która swoje pierwsze kroki śpiewacze stawiają w zespołach młodzieżowych, po zapoznaniu się z nutami itd., że swojego zamiłowania nie kontynuują dalej w np. w chórze. Mam nadzieję, że doczekamy się takiej praktyki, tym bardziej, że - jak pokazała ostatnia impreza - każda muzyka i jej interpretacja może być piękna. Gratulacje dla księdza proboszcza Wojciecha Tokarza, że w naszej parafii jest taka atmosfera i taka chęć do pracy i zaangażowanie. Wynika to też z określonej tradycji w parafii, gdyż wszystkie zespoły mają już ponad 10 lat, ale jest faktem niezaprzeczalnym, że cały czas się rozwijamy.

„Spotkanie z kolędą” zakończył dobrym słowem ks. senior Henryk Bietzke, który podsumował nasze spotkanie. Swoje wrażenia najlepiej by ks. Henryk przekazał osobiście i myślę, że przy okazji to zrobi, ale widać było, że radość była duża. Szkoda, że nie było podczas całej imprezy naszego gospodarza ks. Proboszcza. Rozumiemy, że odwiedziny parafian w okresie kolędowym są bardzo ważną funkcją ale może w przyszłości da się wszystko pogodzić.

Kończąc, życzę wszystkim wykonawcom i słuchaczom wszystkiego najlepszego, a kto nie przyszedł niech żałuje. Do zobaczenia za rok !

Niniejsze uwagi i komentarze do „Spotkania z kolędą” sporządził Konrad Hoga

Zapraszamy do GALERII ZDJĘĆ