| Kościół Domowy |
 |
|
Od września 2003r. przy naszej parafii istnieje Krąg Domowego Kościoła. Inicjatorem i opiekunem tej formy duszpasterstwa i działalności formacyjnej był ks. Jarosław Piotrowski. Był, ponieważ z dniem 30.06.2004 r. został przeniesiony do pracy w innej parafii. Obecnie opiekunem kręgu jest ks. Seweryn Sobczak. Ruch ŚWIATŁO – ŻYCIE jest jednym z ruchów odnowy Kościoła, według nauczania Soboru Watykańskiego II. Gromadzi ludzi różnego wieku i powołania, także rodziny w gałęzi rodzinnej, jaką jest DOMOWY KOŚCIÓŁ. Twórcą, założycielem Ruchu i pierwszym moderatorem krajowym był Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki, który organizował pierwsze oazy – rekolekcje od 1954 roku. KRĄG DOMOWEGO KOŚCIOŁA - to 4 do 6 małżeństw, które spotykają się i rozważają wybrane fragmenty Pisma Świętego. „Każdy ma swój charyzmat i każdy z nas musi rozpoznać ten swój specjalny charyzmat i uaktywnić ten charyzmat w życiu wspólnoty Kościoła,(...)kiedy każdy z nas będzie się czuł współodpowiedzialny za jego wzrost i każdy wypełni swoje zadanie, przejmie swój odcinek odpowiedzialności. W ten sposób w tej wzajemnej posłudze, w tej wzajemnej diakonii będziemy budować Kościół, Ciało Chrystusa, aby dojrzewało ono do swej pełni.” – to słowa O.Blachnickiego przytoczone w czasie homilii przez ks. Abp J. Kowalczyka na jednym z tegorocznych dni wspólnoty podczas oazy w lipcu. Małżeństwa zgromadzone w Kręgu Domowego Kościoła przy naszej parafii nie uczestniczyły jeszcze w tej formie rekolekcji w czasie wakacji. Podczas roku pracy, który pokrywa się z rokiem szkolnym spotykamy się regularnie co miesiąc, próbując przybliżać sobie słowa Pisma Świętego, do tej pory szczególnie Ewangelii św. Łukasza i zastanawiać się nad praktyczną realizacją swoich charyzmatów w codziennym życiu rodzinnym, małżeńskim i zawodowym. W początkowym okresie 2-3 lat pracy formacyjnej każdemu z kręgów pomaga małżeństwo zwane animatorami, które ma już kilkuletni „staż” w Ruchu Światło – Życie. W naszym przypadku są to Ula i Tadeusz, którzy są obecni na wszystkich naszych spotkaniach. Raz w roku spotykamy się w szerszym gronie na tzw. Dniu Wspólnoty, gdzie oprócz wspólnej modlitwy i uczestniczenia w uroczystej Eucharystii jest też część mniej oficjalna całego spotkania w postaci ogniska, pieczenia kiełbasek i rozmów z przyjaciółmi. Myślę, że wiele osób szuka, a przynajmniej odczuwa potrzebę pogłębiania swojej wiary. Jest to nieodłącznie związane z modlitwą, ale często także potrzebą zdobycia wiedzy. Ojciec Święty Jan Paweł II zachęca nas do podejmowania takich „zadań”, pisząc w Encyklice FIDES ET RATIO: „Wiara i rozum są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy. Sam Bóg zaszczepił w ludzkim sercu pragnienie poznania prawdy, którego ostatecznym celem jest poznanie Jego samego, aby człowiek – poznając Go i miłując – mógł dotrzeć także do pełnej prawdy o sobie.” |
