„I miłości Bożej ziarno
rzuć w me serce w głąb
W duszy mojej rozpal żar
Siedmioraki Dar
Daj mi stać się Bożą rolą”

Przez ostatnie 4 dni gościliśmy w naszej parafii o. Jacka Krzysztofowicza, przeora klasztoru Ojców Dominikanów w Gdańsku, który głosił nauki rekolekcyjne dla dorosłych oraz młodzieży licealnej i akademickiej.
Nie napiszę, jak było. Kto brał udział w rekolekcjach, doskonale to wie. A kto nie brał – niech żałuje.
Na pewno było warto.

Chciałabym podziękować naszemu Księdzu Proboszczowi za zaproszenie Ojca Rekolekcjonisty. I podziękować Ojcu za słowa, które do nas wypowiedział.

Słowo ma to do siebie, że potrafi przynieść owoc w odpowiednim czasie. Może nie od razu. Ale gdzieś tam sobie powolutku kiełkuje i - gdy nadejdzie wiosna (a Ojciec Rekolekcjonista powiedział, że z całą pewnością nadejdzie!!) - pojawi się mały pęd, potem kwiat, a w końcu owoc…

I tego sobie i wszystkim uczestnikom rekolekcji życzę.