Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. (Mt 16- 18)

Ewangeliczne zapewnienie może sugerować, że nasze zabiegi o trwanie Kościoła są zbędne, gdyż to Pan Jezus dba o swój kościół. Warto może jednak zauważyć, że z zapewnienia Pana Jezusa wcale nie wynika iż Kościół będzie trwał w takiej formie jaką my znamy i, że będzie to u nas – w Polsce, w Europie. Może się okazać , że mimo iż Kościół trwa my lub nasi potomkowie będą żyli w warunkach ogromnego utrudnienia w dostępie do sakramentów i swobodnego praktykowania wiary ojców.

Obiektywnie patrząc na otaczającą nas rzeczywistość nie można nie zauważyć ogromnych i trwających bezustannie ataków na religię w ogóle a wiarę katolicką w szczególe. Często są to ataki prowadzone w bardzo wyrafinowany sposób przy szczególnie podkreślanym i nieuczciwie wykorzystywanym prawie człowieka do wolności osobistej. Nikt z nas nie jest „nieprzemakalny”, niestety również osoby duchowne. Obserwacja zachowań niektórych osób duchownych (szczególnie tych chętnie występujących w tzw publikatorach) uzasadniać może stwierdzenie , że idąca szeroką falą z zachodu ( i szczególnie nagłaśniana przez liberalne media) sekularyzacja stanu duchownego staje się wyraźnie zauważalna. Najbardziej widocznymi przejawami tego niedobrego trendu może być niechęć do noszenia sutanny czy choćby koloratki, zmniejszenie liczby powołań do życia konsekrowanego, nieużywanie przy podpisie tytułu "ks" – sztandarowym przykładem, nawiasem mówiąc publicznie niezauważonym, może być tytuł filmu Popiełuszko. Wolność jest w nas. Nazwisko ks. Popiełuszki w wielu publikacjach dotyczących tego filmu było odmieniane przez wszystkie przypadki ale nikt „nie zająknął się”, aby powiedzieć KSIĄDZ POPIEŁUSZKO. Są to być może mało istotne szczegóły ale sygnalizują one pewne kierunki rozwoju sytuacji, które powinny wzbudzić zaniepokojenie przeciętnego katolika.

Próbując obiektywnie opisać rzeczywistość nie można również nie zauważyć, że narastającej fali ataków na Kościół i wiarę nie odpowiadają działania katolików nastawione na umocnienie indywidualnej wiary a tym samym umocnienie pozycji Kościoła ani tym bardziej nastawione na pewną ostentacyjność przestrzegania zasad wiary w codziennym życiu czyli wszędzie tam, gdzie świeccy katolicy działają. Tak często i chętnie wspominany przez nas Jan Paweł II wskazywał na konieczność korygowania ewangelicznymi zasadami istniejących w świecie struktur grzechu, aby in nadać ludzki charakter.

W miesiącu czerwcu,br Ojciec Święty Benedykt XVI otworzył Rok Kapłański czyli ogłosił dla WSZYSTKICH katolików rok modlitw o uświęcenie kapłanów. Kapłani stanowią część Kościoła atakowaną przez liberalizm najbardziej, gdyż Jest bowiem napisane: Uderzę pasterza, a rozproszą się owce.(Mk 14,27).

Jednak my, jako te ewangeliczne owce wcale nie musimy się rozproszyć lecz powinniśmy zadbać o to, aby pasterzom zapewnić skuteczną ochronę. A zrobić to możemy na pewno, a więc bądźmy przygotowani na to, że pod naszym adresem padnie kiedyś pytanie o to czym możemy się wykazać.

Realną formą pomocy pasterzom jest regularna modlitwa w ich intencji. Już na tej stronie pisano o tzw margaretkach czyli grupach osób otaczających swą regularną modlitwą konkretnych księży. W ramach Roku Kapłańskiego w każdy pierwszy czwartek miesiąca można uczestniczyć w modlitwie o uświęcenie kapłanów przed Najświętszym Sakramentem. Wykorzystajmy szansę. Pamiętajmy , że od naszego czynnego udziału zależeć może zarówno to czy będziemy mieli pasterzy jak i to jacy oni będą. Zadbajmy więc o to byśmy nie byli jak wielki tłum – jak owce nie mające pasterza(Mk6,34) albo co gorsze aby nie uważali nas , za owce przeznaczone na rzeź.(Rz8,36).