Tradycyjnie już z okazji rocznicy powstania naszej parafii redakcja poprosiła Księdza Proboszcza o krótki wywiad. Pierwsze pytanie dotyczy zmiany w składzie naszych duszpasterzy, ponieważ odszedł ksiądz Jarosław, a przywitaliśmy księdza Macieja. Jak w związku z tą zmianą ksiądz proboszcz ustalił podział obowiązków duszpasterskich pomiędzy wikariuszami?

To normalne, że po paru latach księża zmieniają parafię, by zdobywać nowe doświadczenia duszpasterskie. Ksiądz pozna inne środowiska, różne sposoby prowadzenia parafii przez nowego proboszcza. I tak cieszę się, że przez tyle lat mogliśmy korzystać z posługi ks. Jarka, mógłby u nas pracować dłużej, ale ksiądz biskup zdecydował inaczej. Dzięki temu mamy neoprezbitera księdza Macieja Sobczaka i także się cieszymy. Ksiądz Maciej przejął wszystkie obowiązki duszpasterskie, które pełnił ksiądz Jarosław.

W przyszłym roku będziemy uroczyście obchodzić srebrną rocznicę powstania naszej parafii. Jakie szczególne przygotowania przewiduje Ksiądz Proboszcz z okazji tej rocznicy?

Dwudziesta piąta rocznica jest wyjątkowym Jubileuszem. Będziemy go obchodzić przez cały przyszły rok. Bardzo mi zależy na tym, aby była szczególna pamiątka tego Jubileuszu. Poproszę księdza arcybiskupa, by nasz dolny kościół mógł nosić imię błogosławionego księdza Wincentego Stefana Frelichowskiego, którego relikwie, jako jedyna parafia w naszej diecezji, udało nam się pozyskać. Pragnę zaznaczyć, że ów ksiądz uczęszczał do tego samego seminarium w Pelplinie, jak wszyscy starsi księża naszego regionu. W seminarium założył hufiec harcerski i przez całe swoje krótkie życie był wierny ideałom skautowskim. Nic przeto dziwnego, że właśnie on został patronem polskich harcerzy. Szczegółowy życiorys tego niezwykłego błogosławionego będziemy poznawać w najbliższych miesiącach. A do naszego srebrnego Jubileuszu pragnę urządzić w dolnym kościele ołtarzyk błogosławionemu.

Co w związku z 24-leciem parafii ksiądz proboszcz chciałby w naszym biuletynie przekazać swoim parafianom?

Życzę zdrowia, Bożego błogosławieństwa, radosnego przeżywania chrześcijaństwa. Bardzo bym się cieszył, gdyby nasza kawiarenka żyła, by poszczególne grupy - na przykład Akcja Katolicka - mogły się spotykać, dyskutować i poznawać, aby przez to coraz lepiej czuły się w naszej wspólnocie, w naszej małej ojczyźnie. Szczęść Boże!

Serdecznie dziękuję Księdzu Proboszczowi za te kilka słów wywiadu. Redakcja Rodziny Osowskiej życzy Księdzu wspomożenia Bożego w pracy duszpasterskiej i sukcesów w administrowaniu naszą parafią.