Czy Jezus nas zna i czy my znamy Jezusa? Próbując odpowiedzieć na te dwa, z pozoru proste pytania, wielki teolog szwajcarski Hans Urs von Balthasar napisał całkiem pokaźną książeczkę. Czy moglibyśmy nazwać tego znanego uczonego prostaczkiem? Z pewnością tak. I on należy do tych, którym Jezus objawił siebie samego i Ojca. W rzeczy samej, tylko prostaczek może się ważyć na próbę odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób Jezus nas zna i jak my możemy poznać Jego. Właśnie tego rodzaju „rzeczy” (Mt 11,25-26) Jezus przekazuje tym, którym chce „objawić”. A więc prostaczek, to niekoniecznie ktoś bez wykształcenia.

Czy jednak wykształcenie wystarcza, aby poznać Jezusa i Jego serce? Z pewnością nie! „Miej serce i patrzaj w serce” – pisał poeta, a my wiemy, że wielu znakomicie wykształconych ludzi nie zna Jezusa, a tym bardziej nie zna Jego serca. Czegoż więc jeszcze potrzebujemy, aby poznać te „rzeczy”? Oprócz czystego umysłu, potrzebujemy jeszcze czystego serca. „Błogosławieni czystego serca albowiem oni Boga oglądać będą” (Mt 5,8). Czysty umysł i serce, to ostatecznie dar Boga samego. Pan ofiarowuje go tym, którzy z wiarą przystępują do Niego. „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźmijcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem łagodny i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie duch waszych” (Mt 11,28-29). To Jezus może nauczyć nas, jak być prostaczkiem, bo On sam był nim pierwszy.