„Gdy zaś przyjdzie to, co doskonałe,
zniknie to, co jest tylko częściowe”
(1 Kor 13,10)

tak się często wiersze
piszą obok tego
co naprawdę
chociaż zgodne są z bólem
i radością codzienną
chociaż zgodne są z myślą
z obrazem fizyką
tak często idą obok
jakby inną drogą
jakby domem ich była
granica pomiędzy
tym co jest już i tym
co dopiero będzie

dlatego noc nad miastem twoim
nie pozwala ci zasnąć
a po ziemi chodzisz
jak po własnym ciele
słońce idąc przed tobą
pisze się twym cieniem...