„Niewiasto, czemu płaczesz?” (J 20,13)

czasami tęsknisz
lecz spieszysz się częściej
jakbyś tu miała
być tylko na chwilę

czasami fruniesz
nocami do słońca
albo ukradkiem
wędrujesz po górach

czasami mówisz
że masz dość wszystkiego
tych godzin martwych
i bezbarwnych słów

czasami krzyczysz
milcząc z wszystkich sił
a później płacze
z tobą puste echo

czasami myślisz
że świat jest z kamienia
że lepiej uciec
gdzieś w przeszłość lub w cień

lecz zanim uciekniesz
zatrzymaj się
spójrz
jak blisko szczęście
niczyje błądzi

spójrz
jak w ramionach
samotnej sosny
wicher przydrożny
odnajduje siebie

posłuchaj tylko
jak zmienia się w ciszę