wiosno moja
ciszo wschodząca
w porannym słońcu
radosnym światłem utul ziemię
zamkniętą w śnieżnym
jakby wiecznym śnie

wiosno moja
pociesz drzewa
czarne od smutku
jakby skazane na śmierć
dobądź z nich pieśń
milczącą elegię Jeremiasza
zaklętą w ruinach Jeruzalem

wiosno moja
obudź przyszłość godzin
kryjących się za plecami historii
niespełnionych westchnień
godzin drżących ze strachu
przed wieczną nicością

wiosno moja
w twoim imieniu nadzieja
tchnienie nieskończoności
mądrość życia
nowe znaczenie
materii i cienia
nowa przestrzeń
dla serca i oczu
jasny dzień
zdobyta chwała Taboru

wiosno moja
mile widziany proroku
w ojczyźnie mojej